dinsdag, juni 27, 2006
Nog meer beelden
Beelden uit Nepal
zaterdag, juni 24, 2006
2 weken verder
Wennen en ziek zijn, daarna pas het idee met volle energie aan de slag te gaan alsof die een paar vluchten later had geboekt. Eerste week verschillende producenten bezocht. Geschept papier in vellen van diverse kleuren diktes maten en tevens scala aan verschillende toepassingen. Driehoek tassen, kerstballen, albums, lijsten enz.
De kasmier, vilt, leer, laatste is lastig goed te vinden. Deze week, tijd vliegt, op stoffenjacht en prototypes maken.
In de 'terrasstudio' zorgt Sabihari voor de winkel en mij. Om negen uur opent hij de zaak, ieder dag want misschien komen er toeristen misschien hier verblijvende buitenlanders. Iedereen noemt hem Uncle zoals men in restaurants de ober met 'ouder broer' aanspreekt. Naast de winkel is een zand pad van 80% gat en over de 20% die rest kom je bij een de Nepalese 'kantine' voor onze winkelstraat. Vele kopjes Milkcofee of tea en de lunch 's. De milktea heeft mij eerder deze week naar de nood knorr blokjes verbannen met verhoging en al dat wat daarbij komt dus vermoed dat 2 weken gewenning nog niet de waarborg geven om de lunch te proberen. Achter de bar hangen aan een rijtje spijkers autosleutels van de bijliggende bewaakte parkeerplaats. Jaren 50 formido tafeltjes 3 stuks en en een zestal bankjes, alles doet denken aan het kippenhok van buurman, de boer tegenover mijn ouderlijk huis, maar de mensen zijn warm. De sfeer die Cohen in Amsterdam wil, misschien dat het daarom hier veiliger voelt te lopen dan daar 's avonds. Geen kort lontje, weinig agressiviteit die wel zou kunnen passen bij de chaotische omstandigheden.
In de winkel werken we deze week met de naaister en 'master' aan de prototypes. Bij gebrek aan hondenmaten en voorbeelden zijn Panda, de pluizige buurhond, en een mooie grijze multimix met droomogen tot model gekozen. Een kleine bruine durft alleen op afstand hard te blaffen maar is als de dood en dat is lastig als je zijn boord maat nodig hebt. Panda weet niet echt wat hij ervan denken moet, leuk die aandacht en aaien maar is dat meetlint een spelletje? Grijze droomogen laat alles kwispelend toe met hoop op directe uitbetaling in etenswaar.
Om de tweevoeters onder ons niet teleur te stellen komt er een bijpassend collectie voor de bazen en bazinnen in assessors, tassen, sjaals en enkel kledingstukken. Daarnaast geeft dit een grotere afzet mogelijkheid in speciaal zaken, design winkels en 'mode zaken'. Ook de twee voeter zonder hond of kat kan een toekomstige cliënt zijn.
Met Romaesh, 'de master' de stad afgegaan opzoek naar de stoffen. Het lastige is enerzijds dat het niet zeker is dat ze volgende week die stof nog hebben en anderzijds dat veel op de patronen van de cultuur is afgestemd. Stoffen uit Nepal zijn er maar je zit met grote hoeveelheden van minimale afname. Meeste komt uit India. Schitterende stoffen maar niet dat wat wij Europeanen voor hondenmode kiezen. Je merkt dat je moet vast houden een je idee, de omgeving beïnvloed je zoeken. Om voor Europa te ontwerpen is het lastig als je hier zou wonen. de link vervaagd sneller dan gedacht.
Romaesh begreep in het begin niet echt wat de bedoeling was, de modewereld staat ver af en zeker voor honden. In de loop van de week werd het steeds duidelijker. met het engels en Nepalees, een tekening werden we beide steeds enthousiaster. Hij over het project en ik over hem want hij is echt goed en heel open. Alles wat vast zat is al weer los gehaald, details en eigen inzicht staat ver af. Men is erg gewend een kopie te maken maar met alleen aan te geven wat je wil lukt het niet. Je moet alles uittekenen, er kan heel veel maar de aanpak is afwachtend. Als men klaar is gaat men wachten op een nieuwe opdracht, zelf moest ik duidelijk de knop omdraaien. Blaadjes ontwerp 1 op 1 geprint naar om te borduren met technisch voorbeeld ernaast gaat toch heel anders dan bedoeld, Had het hele blad getekend, na de steken te hebben getekend als in een kleurplaat gaat het goed en daarna is het ook duidelijk. Nu weet ik wat eerst is uit te leggen en zij begrijpen dat op alle details zout ligt.
Met het eerste prototype voor 2 voeters, zelf 't model, komen we proef onder vindelijk verder. Master haalt alles in een mum van tijd los en zet het even snel weer vast.
Ondanks de taal hebben we veel lol, tempo komt erin. Een werkschema of opzet is er niet echt, wanneer wie gaat lunchen is niet duidelijk. Opruimen doet men 'morgens bv., Dat zijn kleine dingen waar je in tracht te sturen zonder ze voor het hoofd te stoten, werk mee en ruim een avond op om te laten zien dat beginnen met overzicht misschien aangenamer werkt. Ook het nog liggende werk en waar dit op te pakken is zo overzichtelijker. Soms verdwijnen dingen die gedaan zijn en begint met opnieuw maar wel net anders want de tekening ligt ergens achter onder. Een bord met overzicht heeft dit verholpen, Alles van een project samen en alles meteen opvouwen spaar stof en tijd.
De moesson is doorgebroken, na wat aankondigende buien, staat alles blank. Verkeer chaos. Door zwembaden waar ooit wegen waren waad alles op vierwielen van nieuw tot plakbandwagens met een geel taxi bordje, motoren, fietsers, liefst zonder licht na het vallen van de avond, slingeren hier tussendoor op de mm in vrij kantklos patronen. Moderne dans voor zwevende riksja overkappingen in Boerenbond plastic overspanning. Een stevige knoop in de kluwen auto's geeft aan dat waarschijnlijk . een agent het verkeer staat te regelen. Oranje regenpak met 'opdruk' Nepal police gebaard ons aan door te rijden. Dat is wat lastig maar misschien dacht hij dat we er ook over heen konden. Vaak in de file gestaan maar neus aan neus was nieuw. De auto voor ons hoopte op 'n opening in tegenovergestelde richting die erachter ook. Vijf rijen dik aan schuiven en stil staan zonder enige hoop ooit nog een van de driekanten te bereiken die je normaal als optie bij een kruispunt gewend bent. De auto die dacht mij naar huis te brengen achterlatend baan ik vrij door verkeer en moesson naar de winkel. Nat maar koud is het niet.
De elektriciteit valt van tijd tot tijd uit, soms legt dat het werk stil en vanavond het WK-voetbal.
De collectie begint zich wel te vormen. Gisteravond tijdens het eten met Fransman met eigen productiebedrijf hier en Nederlandse ontwerpster ins en out uitgewisseld. Ervaringen en adressen. Nepal kan veel en zit om werk verlegen. Probleem is echter een goede partner te vinden die er met z'n neus bovenop zit of de mogelijkheid hebben dit zelf te doen. Blijkt wederom dat mijn tapijtenproducent een winnend lot is.
Vandaag het logo, Jak met bloem in zilver gemaakt. De Jak was erg mooi maar de bloem was lastig. Een ontwerp voor 2 bij 3 mm. De edelsmid werkt precies maar de de bloem zelf na tekenen deed hij eerst niet. Eerst wordt er gezegd dat daar iemand anders voor nodig is. Zijn werk gezien hebbende wilde ik kijken of hij het niet toch kon. Dat werd een soort symmetrisch strak hakenkruis, Heb een bloem gehaald, het voor getekend, uitgelegd getoond, de losse hand de levendigheid laten zien met resultaat een geometrische 5 ledig perfect getekende strakke bloem. Het toont de andere manier van werken, eigen is niet gewoonlijk gevraagd. Ik teken uiteindelijk de bloem en hij maakt hem met een detaillering die geweldig is.
Allebei zeer tevreden met de mini Jak. Het is wat Nederlandse ontwerpster gister zei, investeren in de werknemers en ze betrekken in het resultaat, dingen leren naast solo techniek en copy, een eigen inzicht wordt minder gevraagd en minder verwacht. Je merkt dat wij daar vanuit gaan en daardoor voor hen soms stappen overslaan of dat er andere resultaten uitkomen dan je had verwacht uitgaande op onze manier van logica en invulling. Die verschillen merk ik zelf al met het werken in Frankrijk maar de cultuur is hier geheel anders, zeer onderdanig. Yes mam, please mam, wat jij wil is hun opdracht lijkt het zonder wrevel zonder morren. Zoek daar een weg in, het mam veranderd in Celia, op het bord met collectie overzicht alle namen geschreven, ieder product uitleggen en eind resultaat tonen, iedereen betrekken bij het proces en overleggen wat we kunnen doen. Nu zijn er meer vragen en er is enthousiasme. De organisatie is enorm en veel meer omvattend dan ik gewend ben, alles tot in detail en steeds vooruit denkend. Je kent de wegen naar materialen en producenten niet en vragen levert niet altijd resultaat omdat de flexibiliteit in de materialen die jij hebt zij niet kennen. Als ik leer of band nodig heb voor een prototype gaan we de hele stad af opzoek naar leer. geen moeite is te veel om me te helpen maar dat de winkel in knopen een straat verder band heeft prima voor een prototype is voor hen geen logische gedachten gang. Daar moet je dus aan wennen en rekening mee houden. Wat je vraagt kan maar 'zoiets' is te on omschreven te onduidelijk. Niet dat men het niet in zich heeft, het is niet de gewoonte. Organisatie en overzicht, tijdsplanning, aanwezig zijn, met je neus er bovenop om te sturen neemt de dag in beslag, zelf kan ik het beste 's avonds dingen uitwerken omdat overdag er de ruimte niet voor is. Je weet het wel maar realiseer me dat voor het werken in ontwikkelingslanden het niet een kwestie is van ' we laten het daar maken, wat kost het, hoe lang duurt het', ja de deadline en klaar. Maar ook een betrokkenheid vraagt om uit te gaan van hen, niet wat willen wij maar ook in het ontwerpen, het uitdenken, wat kan men en hoe vatten zij dat op, hoe moet ik het uitleggen dat zij het begrijpen, hoe plan je het met hen. Dat is meer dan een bestelling eerder een investering en betrokkenheid die op langere termijn resultaat bied.
Een bedrijf dat iets produceert op Fare Trade basis moet ook die betrokkenheid tonen. Denk dat daar de grootste bijdrage in ligt van dit project, niet dat wij het beter weten maar om een opening te geven naar wat wij 'met het geld' willen, zodat ze daarop in kunnen spelen. Voor mij is het iedere dag met warme mensen, lachende gezichten en al de vakmensen te kunnen werken een luxe, een fout, een verandering geeft geen scheve gezichten en als ik dacht (en sommige om mij) dat ik kon organiseren dan ga ik hier op hercursus. Voel me een kind in een snoepwinkel met alle mogelijkheden.
Nog een paar cijfers uit de krant, 11% minder bezoekers dit jaar 24 % minder Europese toeristen, 21 % minder Nederlandse toeristen. En het was vorig jaar al zo moeilijk. Het land is nog steeds schitterend, de mensen warm en vriendelijk, de cultuur rijk en de toekomst ziet er positief uit. Dus kom. Er zijn luxe hotels met bungalows in traditionele stijl op terrasvormige tuinen met uitzicht op de Himalaya voor zeer lage prijzen, hotels en guest houses zoals tegenover mij met alle gemakken en luxe van airco en panoramisch dakterras nu voor 12 dollar de nacht als ik de week zou blijven, dineren voor 2 euro per hoofdgerecht, een riksja voor bijna niets waar je dan ook nog over onderhandels, alles met een glimlach zonder heftige discussies.
ENGLISH TEXT
The first week
Arriving at Katmandu is not the worst thing to do, just before landing we flew trough magical white formation of clouds against a clear bleu sky with the highest peaks of the world showing just above them. It gave me a feeling of being very small, probably the only way I will ever see the top of the Himalayas not being a talented climber.
But mountains make me happy as-well as green and below the clouds we flew over the greens of rice-fields and forrest. Not bad for a start.
Meeting the members of the organization, finding my home for the coming weeks and 'working area' in the open air on the first day. Being here before, a year ago for a own collection of carpets also on fare trade base, had provided me with some experience. This time I've got the feeling thou Katmandu is more empty, less tourist and less action on the streets. The political situation of the last years and surely the recent ones must have had their influences.
The different people I've talked to are positive about the recent improvements, they have hope it will work with the Maoist and the forming of a governments and organizing the elections will be successful. Friday, after a 10 hour meeting, the president and the Maoist leader came to an agreement.
First day we discussed the plan and visited a party in the evening at the French school in Katmandu. The director and his family are returning to france and all friends and parents from france Belgium Canada and also the netherlands organized this surprise. Bit strange to be in Katmandu in a French atmosphere with Nepalese food and music of the winning nepalese rock-band 2006. Interesting to talk to these people who have lived here for sometimes many years and mainly work in development organizations. Nice evening and learned evenings stop early here.
Used Sunday to sleep the hours lost in the trip, unpack and find a guide book, an internet point. Found a dutch guide left by fellow countrymen some years ago but nature hasn't changed and a nice garden-cafe I could find easily without the help of a book. Discovered ginger-tea and read for a couple of hours between butterflies, different greens and flowers till holland had to play and a installation from a southern dutch company played the Wilhelmus. Not save for the world-cup.
The week was filled by visiting producers and factories. A paper factory making all kind of products from handmade paper. very well organized, clean and good facilities to work as-well as normal hours. The mostly woman come in at 8 and leave at six with a lunch break. The woman are dressed beautifully in colors and scarves. Went back on friday to make prototypes and try them. Working in-between the women, try to communicated although we do not speak the same language they laugh about my work. In the room is a picture of a young woman. She used to be working here but died after giving birth. It's hard to realize that is also easily possible here but it's a sign of warmth and care that her picture is framed and hanging on the wall.
Visited an cashmere factory, ai again many possibilities and nice to be able to work with. The production is in Katmandu and the people work with mainly chinese machines. To make dog fashion from cashmere was something new for them. as for me so we will work together on some prototypes next week.
Leather is not strong market here, there is a religious aspect against this although not very strong anymore. The full history I did not understand. Visited a factory but not sure if this is a good cooperation. Last friday being very kindly invited by the owner of the paper factory to visit the fashion fusion 2006. A presentation of nepalese designers who mostly studied abroad and now export but produce in Nepal. The evening was organized by the British society. Again a mix of many different people. The show had some very interesting collections but also you see how difficult it is. Traditional dresses with new patrons, Yasmine who has shops in paris, rome and new york the most professional and in my idea only surviving in the west, the young designer Nima who studied in belgium was showing a young collection. He introduced me to a dutch designer who is here also to get her collection made her based on fare trade. Both work with a new company run by a French young production agent Clement Kirsch. He worked before in Paris and came here on a job for a foreign producer who closed the factory. He with 2 colleagues decided to open up their own production.
The shop I work in, or where is my open air studio of 10 m2 is next to the shop. Sibahari called 'uncle' is taking care of the shop and me by bringing tea and helping me with all he can. He is a wonderful dedicated man wearing a traditional had in pink and braun I like a lot. Children want to see what is going on and follow the designing by computer. 5 and 6 year old, Riya and Roman teach me all animals in nepalese. The neighbor a young woman living on the top floor of the building next to the open air studio came to visit. Her fluffy young dog Panda will be my model, she wants to go to israel for a month to speak English and to clean and cook. So we practice her English. In my street are also living tree street dogs, one that has decided I'm trustworthy and two who do not take any risk with any human-beings. The left overs from my dinners do not help but are accepted at great distance. For the designs I'll use Panda and the big grey with dream-eyes to make a patron.
I also hope to meet the coordinator of the art department from Katmandu university to see what is going on on this site for designing.
Week 2
Finished a logo, Yak dressed with a flower and started prototypes. The problem is to find materials, fabrics that will be available also when going in production. There are very nice designs and qualities but most is from India. The problem with nepalese textile is that you have to take big minimum quantities, difficult to reach with small things like dog-fashion. But we try to get to work with natural materials they also can make very nicely. The time is no problem all can be made very quick.
Found a felt producer on fare trade base and will visit the factory next week.
With 'master' we went into town to find materials, together we started prototypes, trails error but we got to understand each other. He is very good and quick, the product haute couture and than for dogs, the accessories for women maybe my strange designs are totally unknown, the way of thinking and working is totally new. It takes some time to get on the same wave. Also I noticed to be used to European way of thinking assuming a lot and used to initiative and own input. That is not something i experience here, they do al and nicely but you have to explain, show, prepare all in details at least once. They work with orders. Organization and communication is very important. Everyday i prepare all, make a plan, we made a wall with an overview of the collection, I clean at the evening to prepare all for the start of the next day. All details but important. after two weeks cooperation and a lot of fun also we start to understand each other. Master took all apart what we put together and changed all details that where mistaken learned to be there and explain all in details, show and see if they can do it, they know to ask all that is not clear and that details are most important or is it I'm a perfectionist
Also during the day I come to sit with them and we work together, talking about live and habits. The girl who is doing all the details in embroidery is 22 from a city 600 km far living with her aunt for 15 years and working here to make a living. Uncle is opening the shop every day, he wants that, because maybe tourist come and sales is important for the people working in the shop. The jewelry is made by 5 people and in the clothing part are from monday 3 people working. Over a cup of tea in the morning we discuss politics and in shops I got to learn about business here. Staying longer you get to know people, your own market, breakfast in the same garden. Have to be carefull not to stay in my corner and see also something.
A new place just outside this was shown during dinner with the dutch designer and the French producer and his companion. He invited me to com e and visit his factory and Jitske Lundgren from studio Jux gave me an address for leather. she is working all over being here for a month and staying an other. Think she's got the best way to work here, you have to invest to work on fare trade and make something fashionable. she is investing a lot of time to explain and what she told be about her experiences sounded similar. Hope to see here collection at the factory.
All needs a lot of time investment and it was comforting to hear she didn't visit anything yet either, we work.
Maybe this weekend taking the computer somewhere else and work in other place with a view, hope to do so if not to much rain.
Slept nicely in the French and with the sound of heavy rains outside.
Took the sizes of the grey dog with dream-eyes, he will be like a gentleman also food is more interesting to him.
Wennen en ziek zijn, daarna pas het idee met volle energie aan de slag te gaan alsof die een paar vluchten later had geboekt. Eerste week verschillende producenten bezocht. Geschept papier in vellen van diverse kleuren diktes maten en tevens scala aan verschillende toepassingen. Driehoek tassen, kerstballen, albums, lijsten enz.
De kasmier, vilt, leer, laatste is lastig goed te vinden. Deze week, tijd vliegt, op stoffenjacht en prototypes maken.
In de 'terrasstudio' zorgt Sabihari voor de winkel en mij. Om negen uur opent hij de zaak, ieder dag want misschien komen er toeristen misschien hier verblijvende buitenlanders. Iedereen noemt hem Uncle zoals men in restaurants de ober met 'ouder broer' aanspreekt. Naast de winkel is een zand pad van 80% gat en over de 20% die rest kom je bij een de Nepalese 'kantine' voor onze winkelstraat. Vele kopjes Milkcofee of tea en de lunch 's. De milktea heeft mij eerder deze week naar de nood knorr blokjes verbannen met verhoging en al dat wat daarbij komt dus vermoed dat 2 weken gewenning nog niet de waarborg geven om de lunch te proberen. Achter de bar hangen aan een rijtje spijkers autosleutels van de bijliggende bewaakte parkeerplaats. Jaren 50 formido tafeltjes 3 stuks en en een zestal bankjes, alles doet denken aan het kippenhok van buurman, de boer tegenover mijn ouderlijk huis, maar de mensen zijn warm. De sfeer die Cohen in Amsterdam wil, misschien dat het daarom hier veiliger voelt te lopen dan daar 's avonds. Geen kort lontje, weinig agressiviteit die wel zou kunnen passen bij de chaotische omstandigheden.
In de winkel werken we deze week met de naaister en 'master' aan de prototypes. Bij gebrek aan hondenmaten en voorbeelden zijn Panda, de pluizige buurhond, en een mooie grijze multimix met droomogen tot model gekozen. Een kleine bruine durft alleen op afstand hard te blaffen maar is als de dood en dat is lastig als je zijn boord maat nodig hebt. Panda weet niet echt wat hij ervan denken moet, leuk die aandacht en aaien maar is dat meetlint een spelletje? Grijze droomogen laat alles kwispelend toe met hoop op directe uitbetaling in etenswaar.
Om de tweevoeters onder ons niet teleur te stellen komt er een bijpassend collectie voor de bazen en bazinnen in assessors, tassen, sjaals en enkel kledingstukken. Daarnaast geeft dit een grotere afzet mogelijkheid in speciaal zaken, design winkels en 'mode zaken'. Ook de twee voeter zonder hond of kat kan een toekomstige cliënt zijn.
Met Romaesh, 'de master' de stad afgegaan opzoek naar de stoffen. Het lastige is enerzijds dat het niet zeker is dat ze volgende week die stof nog hebben en anderzijds dat veel op de patronen van de cultuur is afgestemd. Stoffen uit Nepal zijn er maar je zit met grote hoeveelheden van minimale afname. Meeste komt uit India. Schitterende stoffen maar niet dat wat wij Europeanen voor hondenmode kiezen. Je merkt dat je moet vast houden een je idee, de omgeving beïnvloed je zoeken. Om voor Europa te ontwerpen is het lastig als je hier zou wonen. de link vervaagd sneller dan gedacht.
Romaesh begreep in het begin niet echt wat de bedoeling was, de modewereld staat ver af en zeker voor honden. In de loop van de week werd het steeds duidelijker. met het engels en Nepalees, een tekening werden we beide steeds enthousiaster. Hij over het project en ik over hem want hij is echt goed en heel open. Alles wat vast zat is al weer los gehaald, details en eigen inzicht staat ver af. Men is erg gewend een kopie te maken maar met alleen aan te geven wat je wil lukt het niet. Je moet alles uittekenen, er kan heel veel maar de aanpak is afwachtend. Als men klaar is gaat men wachten op een nieuwe opdracht, zelf moest ik duidelijk de knop omdraaien. Blaadjes ontwerp 1 op 1 geprint naar om te borduren met technisch voorbeeld ernaast gaat toch heel anders dan bedoeld, Had het hele blad getekend, na de steken te hebben getekend als in een kleurplaat gaat het goed en daarna is het ook duidelijk. Nu weet ik wat eerst is uit te leggen en zij begrijpen dat op alle details zout ligt.
Met het eerste prototype voor 2 voeters, zelf 't model, komen we proef onder vindelijk verder. Master haalt alles in een mum van tijd los en zet het even snel weer vast.
Ondanks de taal hebben we veel lol, tempo komt erin. Een werkschema of opzet is er niet echt, wanneer wie gaat lunchen is niet duidelijk. Opruimen doet men 'morgens bv., Dat zijn kleine dingen waar je in tracht te sturen zonder ze voor het hoofd te stoten, werk mee en ruim een avond op om te laten zien dat beginnen met overzicht misschien aangenamer werkt. Ook het nog liggende werk en waar dit op te pakken is zo overzichtelijker. Soms verdwijnen dingen die gedaan zijn en begint met opnieuw maar wel net anders want de tekening ligt ergens achter onder. Een bord met overzicht heeft dit verholpen, Alles van een project samen en alles meteen opvouwen spaar stof en tijd.
De moesson is doorgebroken, na wat aankondigende buien, staat alles blank. Verkeer chaos. Door zwembaden waar ooit wegen waren waad alles op vierwielen van nieuw tot plakbandwagens met een geel taxi bordje, motoren, fietsers, liefst zonder licht na het vallen van de avond, slingeren hier tussendoor op de mm in vrij kantklos patronen. Moderne dans voor zwevende riksja overkappingen in Boerenbond plastic overspanning. Een stevige knoop in de kluwen auto's geeft aan dat waarschijnlijk . een agent het verkeer staat te regelen. Oranje regenpak met 'opdruk' Nepal police gebaard ons aan door te rijden. Dat is wat lastig maar misschien dacht hij dat we er ook over heen konden. Vaak in de file gestaan maar neus aan neus was nieuw. De auto voor ons hoopte op 'n opening in tegenovergestelde richting die erachter ook. Vijf rijen dik aan schuiven en stil staan zonder enige hoop ooit nog een van de driekanten te bereiken die je normaal als optie bij een kruispunt gewend bent. De auto die dacht mij naar huis te brengen achterlatend baan ik vrij door verkeer en moesson naar de winkel. Nat maar koud is het niet.
De elektriciteit valt van tijd tot tijd uit, soms legt dat het werk stil en vanavond het WK-voetbal.
De collectie begint zich wel te vormen. Gisteravond tijdens het eten met Fransman met eigen productiebedrijf hier en Nederlandse ontwerpster ins en out uitgewisseld. Ervaringen en adressen. Nepal kan veel en zit om werk verlegen. Probleem is echter een goede partner te vinden die er met z'n neus bovenop zit of de mogelijkheid hebben dit zelf te doen. Blijkt wederom dat mijn tapijtenproducent een winnend lot is.
Vandaag het logo, Jak met bloem in zilver gemaakt. De Jak was erg mooi maar de bloem was lastig. Een ontwerp voor 2 bij 3 mm. De edelsmid werkt precies maar de de bloem zelf na tekenen deed hij eerst niet. Eerst wordt er gezegd dat daar iemand anders voor nodig is. Zijn werk gezien hebbende wilde ik kijken of hij het niet toch kon. Dat werd een soort symmetrisch strak hakenkruis, Heb een bloem gehaald, het voor getekend, uitgelegd getoond, de losse hand de levendigheid laten zien met resultaat een geometrische 5 ledig perfect getekende strakke bloem. Het toont de andere manier van werken, eigen is niet gewoonlijk gevraagd. Ik teken uiteindelijk de bloem en hij maakt hem met een detaillering die geweldig is.
Allebei zeer tevreden met de mini Jak. Het is wat Nederlandse ontwerpster gister zei, investeren in de werknemers en ze betrekken in het resultaat, dingen leren naast solo techniek en copy, een eigen inzicht wordt minder gevraagd en minder verwacht. Je merkt dat wij daar vanuit gaan en daardoor voor hen soms stappen overslaan of dat er andere resultaten uitkomen dan je had verwacht uitgaande op onze manier van logica en invulling. Die verschillen merk ik zelf al met het werken in Frankrijk maar de cultuur is hier geheel anders, zeer onderdanig. Yes mam, please mam, wat jij wil is hun opdracht lijkt het zonder wrevel zonder morren. Zoek daar een weg in, het mam veranderd in Celia, op het bord met collectie overzicht alle namen geschreven, ieder product uitleggen en eind resultaat tonen, iedereen betrekken bij het proces en overleggen wat we kunnen doen. Nu zijn er meer vragen en er is enthousiasme. De organisatie is enorm en veel meer omvattend dan ik gewend ben, alles tot in detail en steeds vooruit denkend. Je kent de wegen naar materialen en producenten niet en vragen levert niet altijd resultaat omdat de flexibiliteit in de materialen die jij hebt zij niet kennen. Als ik leer of band nodig heb voor een prototype gaan we de hele stad af opzoek naar leer. geen moeite is te veel om me te helpen maar dat de winkel in knopen een straat verder band heeft prima voor een prototype is voor hen geen logische gedachten gang. Daar moet je dus aan wennen en rekening mee houden. Wat je vraagt kan maar 'zoiets' is te on omschreven te onduidelijk. Niet dat men het niet in zich heeft, het is niet de gewoonte. Organisatie en overzicht, tijdsplanning, aanwezig zijn, met je neus er bovenop om te sturen neemt de dag in beslag, zelf kan ik het beste 's avonds dingen uitwerken omdat overdag er de ruimte niet voor is. Je weet het wel maar realiseer me dat voor het werken in ontwikkelingslanden het niet een kwestie is van ' we laten het daar maken, wat kost het, hoe lang duurt het', ja de deadline en klaar. Maar ook een betrokkenheid vraagt om uit te gaan van hen, niet wat willen wij maar ook in het ontwerpen, het uitdenken, wat kan men en hoe vatten zij dat op, hoe moet ik het uitleggen dat zij het begrijpen, hoe plan je het met hen. Dat is meer dan een bestelling eerder een investering en betrokkenheid die op langere termijn resultaat bied.
Een bedrijf dat iets produceert op Fare Trade basis moet ook die betrokkenheid tonen. Denk dat daar de grootste bijdrage in ligt van dit project, niet dat wij het beter weten maar om een opening te geven naar wat wij 'met het geld' willen, zodat ze daarop in kunnen spelen. Voor mij is het iedere dag met warme mensen, lachende gezichten en al de vakmensen te kunnen werken een luxe, een fout, een verandering geeft geen scheve gezichten en als ik dacht (en sommige om mij) dat ik kon organiseren dan ga ik hier op hercursus. Voel me een kind in een snoepwinkel met alle mogelijkheden.
Nog een paar cijfers uit de krant, 11% minder bezoekers dit jaar 24 % minder Europese toeristen, 21 % minder Nederlandse toeristen. En het was vorig jaar al zo moeilijk. Het land is nog steeds schitterend, de mensen warm en vriendelijk, de cultuur rijk en de toekomst ziet er positief uit. Dus kom. Er zijn luxe hotels met bungalows in traditionele stijl op terrasvormige tuinen met uitzicht op de Himalaya voor zeer lage prijzen, hotels en guest houses zoals tegenover mij met alle gemakken en luxe van airco en panoramisch dakterras nu voor 12 dollar de nacht als ik de week zou blijven, dineren voor 2 euro per hoofdgerecht, een riksja voor bijna niets waar je dan ook nog over onderhandels, alles met een glimlach zonder heftige discussies.
ENGLISH TEXT
The first week
Arriving at Katmandu is not the worst thing to do, just before landing we flew trough magical white formation of clouds against a clear bleu sky with the highest peaks of the world showing just above them. It gave me a feeling of being very small, probably the only way I will ever see the top of the Himalayas not being a talented climber.
But mountains make me happy as-well as green and below the clouds we flew over the greens of rice-fields and forrest. Not bad for a start.
Meeting the members of the organization, finding my home for the coming weeks and 'working area' in the open air on the first day. Being here before, a year ago for a own collection of carpets also on fare trade base, had provided me with some experience. This time I've got the feeling thou Katmandu is more empty, less tourist and less action on the streets. The political situation of the last years and surely the recent ones must have had their influences.
The different people I've talked to are positive about the recent improvements, they have hope it will work with the Maoist and the forming of a governments and organizing the elections will be successful. Friday, after a 10 hour meeting, the president and the Maoist leader came to an agreement.
First day we discussed the plan and visited a party in the evening at the French school in Katmandu. The director and his family are returning to france and all friends and parents from france Belgium Canada and also the netherlands organized this surprise. Bit strange to be in Katmandu in a French atmosphere with Nepalese food and music of the winning nepalese rock-band 2006. Interesting to talk to these people who have lived here for sometimes many years and mainly work in development organizations. Nice evening and learned evenings stop early here.
Used Sunday to sleep the hours lost in the trip, unpack and find a guide book, an internet point. Found a dutch guide left by fellow countrymen some years ago but nature hasn't changed and a nice garden-cafe I could find easily without the help of a book. Discovered ginger-tea and read for a couple of hours between butterflies, different greens and flowers till holland had to play and a installation from a southern dutch company played the Wilhelmus. Not save for the world-cup.
The week was filled by visiting producers and factories. A paper factory making all kind of products from handmade paper. very well organized, clean and good facilities to work as-well as normal hours. The mostly woman come in at 8 and leave at six with a lunch break. The woman are dressed beautifully in colors and scarves. Went back on friday to make prototypes and try them. Working in-between the women, try to communicated although we do not speak the same language they laugh about my work. In the room is a picture of a young woman. She used to be working here but died after giving birth. It's hard to realize that is also easily possible here but it's a sign of warmth and care that her picture is framed and hanging on the wall.
Visited an cashmere factory, ai again many possibilities and nice to be able to work with. The production is in Katmandu and the people work with mainly chinese machines. To make dog fashion from cashmere was something new for them. as for me so we will work together on some prototypes next week.
Leather is not strong market here, there is a religious aspect against this although not very strong anymore. The full history I did not understand. Visited a factory but not sure if this is a good cooperation. Last friday being very kindly invited by the owner of the paper factory to visit the fashion fusion 2006. A presentation of nepalese designers who mostly studied abroad and now export but produce in Nepal. The evening was organized by the British society. Again a mix of many different people. The show had some very interesting collections but also you see how difficult it is. Traditional dresses with new patrons, Yasmine who has shops in paris, rome and new york the most professional and in my idea only surviving in the west, the young designer Nima who studied in belgium was showing a young collection. He introduced me to a dutch designer who is here also to get her collection made her based on fare trade. Both work with a new company run by a French young production agent Clement Kirsch. He worked before in Paris and came here on a job for a foreign producer who closed the factory. He with 2 colleagues decided to open up their own production.
The shop I work in, or where is my open air studio of 10 m2 is next to the shop. Sibahari called 'uncle' is taking care of the shop and me by bringing tea and helping me with all he can. He is a wonderful dedicated man wearing a traditional had in pink and braun I like a lot. Children want to see what is going on and follow the designing by computer. 5 and 6 year old, Riya and Roman teach me all animals in nepalese. The neighbor a young woman living on the top floor of the building next to the open air studio came to visit. Her fluffy young dog Panda will be my model, she wants to go to israel for a month to speak English and to clean and cook. So we practice her English. In my street are also living tree street dogs, one that has decided I'm trustworthy and two who do not take any risk with any human-beings. The left overs from my dinners do not help but are accepted at great distance. For the designs I'll use Panda and the big grey with dream-eyes to make a patron.
I also hope to meet the coordinator of the art department from Katmandu university to see what is going on on this site for designing.
Week 2
Finished a logo, Yak dressed with a flower and started prototypes. The problem is to find materials, fabrics that will be available also when going in production. There are very nice designs and qualities but most is from India. The problem with nepalese textile is that you have to take big minimum quantities, difficult to reach with small things like dog-fashion. But we try to get to work with natural materials they also can make very nicely. The time is no problem all can be made very quick.
Found a felt producer on fare trade base and will visit the factory next week.
With 'master' we went into town to find materials, together we started prototypes, trails error but we got to understand each other. He is very good and quick, the product haute couture and than for dogs, the accessories for women maybe my strange designs are totally unknown, the way of thinking and working is totally new. It takes some time to get on the same wave. Also I noticed to be used to European way of thinking assuming a lot and used to initiative and own input. That is not something i experience here, they do al and nicely but you have to explain, show, prepare all in details at least once. They work with orders. Organization and communication is very important. Everyday i prepare all, make a plan, we made a wall with an overview of the collection, I clean at the evening to prepare all for the start of the next day. All details but important. after two weeks cooperation and a lot of fun also we start to understand each other. Master took all apart what we put together and changed all details that where mistaken learned to be there and explain all in details, show and see if they can do it, they know to ask all that is not clear and that details are most important or is it I'm a perfectionist
Also during the day I come to sit with them and we work together, talking about live and habits. The girl who is doing all the details in embroidery is 22 from a city 600 km far living with her aunt for 15 years and working here to make a living. Uncle is opening the shop every day, he wants that, because maybe tourist come and sales is important for the people working in the shop. The jewelry is made by 5 people and in the clothing part are from monday 3 people working. Over a cup of tea in the morning we discuss politics and in shops I got to learn about business here. Staying longer you get to know people, your own market, breakfast in the same garden. Have to be carefull not to stay in my corner and see also something.
A new place just outside this was shown during dinner with the dutch designer and the French producer and his companion. He invited me to com e and visit his factory and Jitske Lundgren from studio Jux gave me an address for leather. she is working all over being here for a month and staying an other. Think she's got the best way to work here, you have to invest to work on fare trade and make something fashionable. she is investing a lot of time to explain and what she told be about her experiences sounded similar. Hope to see here collection at the factory.
All needs a lot of time investment and it was comforting to hear she didn't visit anything yet either, we work.
Maybe this weekend taking the computer somewhere else and work in other place with a view, hope to do so if not to much rain.
Slept nicely in the French and with the sound of heavy rains outside.
Took the sizes of the grey dog with dream-eyes, he will be like a gentleman also food is more interesting to him.
vrijdag, juni 23, 2006
ENGLISH PART ONE
The aim of ANIMAL NEPAL is to support all the living beings in Nepal.
A country rich of nature and culture but also one of the poorest countries.
A counties living on tourism and export. Trade is of grate importance to provide jobs, jobs that support a family. so is Tourism. A Living tree, a happy elephant is of higher value to the economy than being dead.
The organization supports the well-being of both animal and human being. Supporting different projects, like vaccination of street dogs, action against the selling of monkeys for vivisection, financing facilities for bird watching and financial support of project that are maintaining endangered spices such as the elephant, red panda, gharial the wildlife of the countries.
The aim of the project is to develop a collection of products that will provide the organization of financial capabilities to do so.
The products are produced in Nepal
The production is based on Fare trade
Both important for economy of Nepal
The product are to be exported to Europe and the USA, Australia etc
The products fit in the actual design-trend .
My task in this project is to design a collection that will do so, control the production set up for the high standards of us western costumers and advice in the export of the products.
The collection was to be a design trendy fashion collection for dogs and cats.
During the first days of my stay here I also wanted to add a collection for the owners or non animal owners who do not have to be jealous at the 4 leg models.
This way there is a possibility to reach the specialist in animal fashion but also the design-shops and trendy fashion market for all us that walk on 2 legs.
In the period before departure I've visited different shops in countries and cities when traveling around. Watched more than ever all models walking around in fashion cities as Milan, Paris, Antwerp and Amsterdam. Trying to find out what they wear and talking to owners in these different countries. It's funny to see that as in fashion, there are own and divers styles. With a notebook full and many ideas scrabbled on many papers I arrived on the 9th of june in Katmandu, being one of 17 people in the a big boeing and one of the two foreigners. The countries really needs business.
The organization DUTCH DESIGN IN DEVELOPMENT together with share people is supporting this project. www.ddid.nl
On this web-log you can follow the development of the project. All reactions are more than welcome and I will be happy to answer your questions.
maandag, juni 12, 2006
Animal Nepal - het begin
This information will be also in english from the 15th of june. Due to all that has to be done I make it easy and start in Dutch. Please visit the site again and do contact me if you have any questions reactions etc.
8 juni Hectisch vertek ook al weet je het zolang, een laatste organisatierondje op de fiets door zonnig Amsterdam. Contrast zal groot zijn met Kathmandu. Project vult de koffer, een gaatje voor wat kleding. Apple is te zwaar maar kan niet zonder.
De hiphop vlucht langs meerdere culturen, de vele uren tussen de vluchten geeft toch het gevoel naar de andere kant van de wereld te gaan. De laatste vlucht van Muscat, Oman, naar Kathmandu beangstigd me, een grote boeing en slechts 17 man, 2 nederlanders en 15 nepalesen. Bijna een op een bediening en geen goed teken voor de economie die zo op ons buitenlanders moet teren.
De vlucht is indrukwekkend vlak voor aankomst door maagdelijke witte wolken in hemels blauw, besneeuwde toppen van de himalaya er boven uitstekend. Nergens zo nietig. Het vliegveld is verlaten en binnen 15 min buiten. Roselle van Animal Nepal haalt me op. Via chaotisch verkeer naar de winkel en mijn 'thuis' voor de komende weken. Het bureau, de studio voor het project is in de buitenlucht met zicht op bergen en slapende zwerfhonden ter inspiratie en gezelschap. Handig, modellen in de buurt.
Het project betekend het opzetten van een collectie 'fashion' voor hond en kat. De europeese wel te verstaan. De productie zetten we op in Nepal en de export gaat naar Europa en verder.
Gezien de recente politieke ontwikkelingen is het erg belangrijk dat er werkgelegenheid wordt geschapen in Nepal. Een land in armoede kan niet bouwen aan stabilitiet. Mensen met werk, die hun gezin kunnen onderhouden, hun kinderen naar school sturen zijn de pilaren voor een situatie waarin er iets kan worden opgebouwd.
Het project help dus niet alleen dieren maar alle partijen in Nepal. De profit van het project is ter ondersteuning van projecten zoals oa inentingen van zwerfhonden. Vele kinden worden gebeten en kunnen hierdoor ziektes oplopen en erger. Daarnaast is de dierenpopulatie in nepal van belang voor de ecomonie van het land. Touristen komen niet alleen voor de bergen maar ook voor de uitlopende diersoorten. Animal Nepal zal hier projecten bij ondersteunen.
De productie zal gebeuren onder menswaardige omstandigheden, wat hier zeker geen regel is.
Vandaag een papierproductie bezocht. Zij maken geschept papier en alle toepassingen. Het bedrijf is proper en goed verzorgd, de mensen worden goed behandeld en er is geen uitbuiting in arbeidsuren. Voordeel is dat het geleid wordt door een belgische en haar nepalese partner, bekent met onze zware europeese eisen. Perfectie en afwerking, continuiteit is vaak een probleem. Zij hebben reeds kanalen naar europa, dat is handig voor de export mogelijkheden.
Hele collectie gezien en direct enkele ontwerpen besproken. Vrijdag ga ik terug om met de vrouwen te werken en samen met hen prototypes te maken. Was een schitterende vrouw bij, kaarsrecht vol kleur gekleed een en al gratie. Mooie mensen. Naast fashion voor het huisdier komt er ook een kleine collectie fashion voor de baas, Bijpassend. Mocht je geen huisdier hebben is er toch iets voor de tweevoeter.
Nepalesen zijn warm en vriendelijk, ben in vele landen geweest en het reizen als vrouw alleen baart me hier geen angst in. Het land is arm en dat raakt. Het is nu werkelijk veel te rustig op straat in vergelijking met mijn eerste bezoek vorig jaar zelfde tijd. De situatie is niet beangstigend maar het lijkt stiller.
geloof werkelijk dat er met een goed plan een hoop bij te dragen is.
Morgen naar het museum, kijken voor inspiratie, wat wordt het logo. 'S middags afspraak om financieel plan te bekijken. Echt een project vanaf de grond af aan.
8 juni Hectisch vertek ook al weet je het zolang, een laatste organisatierondje op de fiets door zonnig Amsterdam. Contrast zal groot zijn met Kathmandu. Project vult de koffer, een gaatje voor wat kleding. Apple is te zwaar maar kan niet zonder.
De hiphop vlucht langs meerdere culturen, de vele uren tussen de vluchten geeft toch het gevoel naar de andere kant van de wereld te gaan. De laatste vlucht van Muscat, Oman, naar Kathmandu beangstigd me, een grote boeing en slechts 17 man, 2 nederlanders en 15 nepalesen. Bijna een op een bediening en geen goed teken voor de economie die zo op ons buitenlanders moet teren.
De vlucht is indrukwekkend vlak voor aankomst door maagdelijke witte wolken in hemels blauw, besneeuwde toppen van de himalaya er boven uitstekend. Nergens zo nietig. Het vliegveld is verlaten en binnen 15 min buiten. Roselle van Animal Nepal haalt me op. Via chaotisch verkeer naar de winkel en mijn 'thuis' voor de komende weken. Het bureau, de studio voor het project is in de buitenlucht met zicht op bergen en slapende zwerfhonden ter inspiratie en gezelschap. Handig, modellen in de buurt.
Het project betekend het opzetten van een collectie 'fashion' voor hond en kat. De europeese wel te verstaan. De productie zetten we op in Nepal en de export gaat naar Europa en verder.
Gezien de recente politieke ontwikkelingen is het erg belangrijk dat er werkgelegenheid wordt geschapen in Nepal. Een land in armoede kan niet bouwen aan stabilitiet. Mensen met werk, die hun gezin kunnen onderhouden, hun kinderen naar school sturen zijn de pilaren voor een situatie waarin er iets kan worden opgebouwd.
Het project help dus niet alleen dieren maar alle partijen in Nepal. De profit van het project is ter ondersteuning van projecten zoals oa inentingen van zwerfhonden. Vele kinden worden gebeten en kunnen hierdoor ziektes oplopen en erger. Daarnaast is de dierenpopulatie in nepal van belang voor de ecomonie van het land. Touristen komen niet alleen voor de bergen maar ook voor de uitlopende diersoorten. Animal Nepal zal hier projecten bij ondersteunen.
De productie zal gebeuren onder menswaardige omstandigheden, wat hier zeker geen regel is.
Vandaag een papierproductie bezocht. Zij maken geschept papier en alle toepassingen. Het bedrijf is proper en goed verzorgd, de mensen worden goed behandeld en er is geen uitbuiting in arbeidsuren. Voordeel is dat het geleid wordt door een belgische en haar nepalese partner, bekent met onze zware europeese eisen. Perfectie en afwerking, continuiteit is vaak een probleem. Zij hebben reeds kanalen naar europa, dat is handig voor de export mogelijkheden.
Hele collectie gezien en direct enkele ontwerpen besproken. Vrijdag ga ik terug om met de vrouwen te werken en samen met hen prototypes te maken. Was een schitterende vrouw bij, kaarsrecht vol kleur gekleed een en al gratie. Mooie mensen. Naast fashion voor het huisdier komt er ook een kleine collectie fashion voor de baas, Bijpassend. Mocht je geen huisdier hebben is er toch iets voor de tweevoeter.
Nepalesen zijn warm en vriendelijk, ben in vele landen geweest en het reizen als vrouw alleen baart me hier geen angst in. Het land is arm en dat raakt. Het is nu werkelijk veel te rustig op straat in vergelijking met mijn eerste bezoek vorig jaar zelfde tijd. De situatie is niet beangstigend maar het lijkt stiller.
geloof werkelijk dat er met een goed plan een hoop bij te dragen is.
Morgen naar het museum, kijken voor inspiratie, wat wordt het logo. 'S middags afspraak om financieel plan te bekijken. Echt een project vanaf de grond af aan.
